10/31/2006
10/22/2006
10/14/2006
10/03/2006
Clonazepam
از آخرين باری كه به من اعتماد كرديد مدتها می گذرد
از آخرين باری كه از بودنم احساس لذت كرديد مدتهای مدیدی می گذرد
مدتهاست كه حس می كنم مانند اسباب بازی كهنه ای هستم
که دیگر مایع سرگرمی هیچ کودکی نیست
پس مرا بسوزانيد و بازيافتم كنيد و از نو خميرم را در قالب جديدی بريزيد
تا شاید برای مدتی احساس بیهودگی را فراموش کنم
حالا بيشتر از هميشه دلم برای كفشهای كهنه می سوزد
10/02/2006
پس به سر عشق چه آمد؟
.اين منم كه صدايت مي كنم آري اين صداي زمخت از آن من است كه در وجودت طنين مي اندازدمن از اينجا در اين طبقه نهم اين زندان بتوني غربي ترين شهرك اين شهر دود گرفته با تو حرف ميزنم سعي ميكنم نوازشت كنم اما نوكه انگشتانم روي پوستت خراش مي اندازدسعي ميكنم تا صورتت را ببوسم اما صورتت را مي سوزانم تو هيچ وقت لالايي من را براي خوابيدن دوست نخواهي داشت چون با صداي مورد علاقه ات شنيده نميشودو بزرگترين نوازش هاي من نمي تواند كوچكترين غصه ات را التيام بخشدمن همانند تكه آدامسي كه آدمي بي فرهنگ روي صندلي ايستگاه اتو بوس مي چسباند و تو كاملا"اتفاقيروي من نشستي حالا من به تو چسبيده ام و مي خواهي به هر ترتيب از دستم خلاص شوياين مشگل ساخته كيست؟آيا من كه ادامس بودم؟يا تو كه خسته بودي؟يا آن مسافر كه مرا غورت نداد؟من مي خواهم نفس بكشم اما اين حيض سياه كه از بينيم فواره مي زند مانع نفس كشيدن من استوصورتم و جامه ام سيراب از اين حيض فوقانيآيا فقط براي پنج دقيقه حق داشتن تفكر نبايد داشته باشم؟اينجا در اين ارتفاع همه چيز بر وفق مراد است من علائم حياتي دارم پس بايد جشن بگيريمراستي همدم كوچك من تو كه غير آويزاني تهفه اي برايت ندارم ايا ميتواني به من بگوئي كه بر سر عشق چه آمد؟
Subscribe to:
Posts (Atom)
